خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

روز مادر؛ مادران افغان در مورد خود چه می گویند؟

روز مادر؛ مادران افغان در مورد خود چه می گویند؟

Jun 14, 2017 - 15:12

کابل (پژواک،۲۴جوزا ۹۶): امروز، به پاس زحمات مادران در کشور، روز مادر نام گذاری شده؛ اما شماری از مادران می گویند که با توجه به وضعیت کشور، شرایط زندگی آنان سخت تر و مسوولیت های شان سنگین تر شده است.

محبوبه۵۶ ساله که مادر دو دوختر است می گوید که جنگ و بی ثباتی در کشور زندگی، آرزوی یک زندگی خوش را از او گرفته است.

وی که سال هاست به دلیل مرگ شوهرش، سرپرستی خانواده اش را به عهده دارد و در حال حاضر، بخاطر تامین هزینه های زندگی در کابل تکدی گری می کند، به آژانس خبری پژواک گفت مادران افغان بیشترین آسیب و فشار را از ادامه جنگ در کشور می بینند.

محبوبه گفت که سال پیش، پسر جوانش را در جنگ کندز از دست داد و از آن زمان به بعد، زندگی اش بسیار به سختی می گذرد.

این مادر سالخورده افزود: "هر کار در آرامی میشه؛ اگر آرامی نباشد، هیچ کس کامیاب نمی شود؛ اگر بچه ام در جنگ کشته نمی شد در زندگی بسیار پیشرفت می کردیم."

اما لیلا عرب ۵۷ ساله که تجارت پیشه است گفت به دلیل اینکه همسرش مردی باسواد و روشنفکر است توانسته با حمایت او به موفقیت های زیادی دست یابد.

به گفته وی، اگر شرایط کار و فعالیت برای یک زن فراهم شود و از حمایت همسر و خانواده اش برخوردار باشد، می تواند به عنوان یک مادر خوب، یک زندگی خوب و خوش داشته باشد.

مرضیه ۴۷ ساله که مادر چهار دختر و یک پسر است و شوهرش را به تازگی از دست داده است، یکی دیگر از مادرانی است که می گوید بخاطر تامین مخارج زندگی مجبور است دست به تکدی بزند و با پول کمکی مردم، زندگی اش را بگذراند.

وی گفت که از صبح تا شام، در جاده های مختلف کابل برای به دست آوردن هزینه زندگی اش سرگردان است و به همین دلیل، نمی تواند آن طور که لازم است برای تربیه فرزندانش اقدام کند.

مرضیه افزود: "کسی که اقتصاد خوب نداشته باشد، چطور می تواند یک  مادر خوب باشد؟ سرگردانی در سرک ها و گدایی ام باعث شده که فرزندانم بیسواد بمانند و یک زندگی خراب داشته باشیم."

اما شمیم نوری ۲۱ساله محصل پوهنتون هوایی در کابل گفت که مردسالاری را یک مشکل عمده بر سر راه زنان می بیند و به این باور است تا زمانی که زنان تحت فشار خانواده های خود قرار داشته باشند، نمی توانند مادران خوبی باشند.

وی خاطر نشان کرد که مصمم است برای داشتن یک زندگی ایده آل و خانوادۀ خوش، بیشتر از پیش تلاش کند تا بتواند یک مادر موفق باشد.

صالحه ۵۵ ساله، داکتر است. وی گفت که به عنوان داکتر نسایی- ولادی در شفاخانه دولتی گردیز مرکز ولایت پکتیا کار می کند و همواره تلاش کرده است در کنار کارهای روزمره، مسوولیت خود را به عنوان یک مادر ایفا کند.

وی گفت که در تفاهم با همسرش، خواسته است تا دو فرزندشان را که در حال حاضر، متعلم هستند با در نظرداشت مسوولیت های شان بزرگ کنند و در تعلیم و تربیۀ آنان از تمام توان خود کار بگیرند.

پری گل ۳۰ ساله که به عنوان کارگر شاروالی در ناحیه چهارم شهر کابل کار می کند گفت شوهرش را سال گذشته در یک حمله انتحاری از دست داده و اکنون سرپرستی چهار فرزند خردسالش را به عهده دارد.

وی گفت: "طفل خردم یک ونیم ساله است، او را درخانه گذاشته و خودم برای پیدا کردن یک لقمه روزی حلال در روی سرک ها صفا کاری می کنم، از حکومت می خواهم که معاش زنان را که در شاروالی  کار می کنند، زیاد کند و غم جوری و ناجوری شانه هم بخورد."

پری گل اما خاطر نشان کرد که با وجود مشکلات زیاد اقتصادی، خود را یک مادر موفق می داند و مصمم است با تلاش و زحمت زیاد، از فرزندانش به درستی سرپرستی کند تا بتوانند در آینده افراد موفقی باشند.

مریم۲۷ ساله، مادر یک دختر و یک پسر خردسال است.

وی گفت که پسرش که حدود ۴ سال سن دارد، معلول است و او به عنوان یک مادر، با تحمل مشکلات زیاد از فرزندش نگهداری می کند.

وی افزود که مادر بودن در شرایط فعلی افغانستان، بسیار مشکل است و مادران با تحمل مشکلات اقتصادی و جنگ و نا امنی، باید مسوولیت خود را به عنوان یک مادر به درستی پیش ببرند.

مریم گفت که او خود را مادری موفق نمی داند؛ اما با آن هم با تمام توان برای آیندۀ بهتر خانواده اش تلاش می کند.

علامت: 

گزارش های مربوطه:


Download “Pajhwok” mobile App, on your smartphone to read and access latest news, features, interviews, videos and photos about Afghanistan.

   

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement