خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

توهين و نقض حقوق، نابينايان را از زندگى بيزار کرده است

توهين و نقض حقوق، نابينايان را از زندگى بيزار کرده است

Nov 13, 2017 - 11:10

چاريکار (پژواک، ٢٢عقرب٩٦): در پروان در حالى برخى معلولين توهين مى شوند که نيازهاى آنان در ساخت منازل ناديده گرفته مى شود و نمى توانند براى خود کاری پيدا کنند که در قانون، به تامين تمام اين حقوق آنها تاکيد شده است.

مقام هاى مسوول، برخى اين مشکلات را مى پذيرند؛ اما مى گويند تلاش دارند که تمام سهولت هاى لازم مطابق قانون براى افراد داراى معلوليت به شمول نابینایان را فراهم سازند و برنامه آگاهى عامه از حقوق نابينايان را گسترش دهند.

توهين، برخى نابينايان را از زندگى بيزار کرده اند

ننگیالی نوری نظامی مسوول نمايندگى انجمن نابینايان در پروان که ١٩ سال سن دارد، متعلم صنف دهم لیسۀ صادقی شهر چاریکار مرکز پروان است و قرآنکريم را نيز حفظ کرده است، يک تن از نابينايانى است که از برخورد مردم با نابينايان سخت شکايت دارد.

اين جوان افزود که دنياى روشن، زمانى در عمر هفت سالگى برايش تاريک گشت و بینایی اش را از دست داد که او همراه با يک کودک ديگر، ماين پلاستيکى که در مزرعه يافته بود، روى آتش گذاشت و منفجر شد.

او گفت که توهين مردم به نابينايان رنج از دست دادن چشمانش را چندين برابر ساخته و تا سرحدى رسيده است که شش بار قصد خودکشى را نموده است.

موصوف افزود: «در مجموع نابینایان از طرف اشخاص و افراد چه در خانواده و چه در جامعه مورد توهین و تحقیر قرار می گيرند. خودم به اندازه اى توهین و تحقیر شده ام که می گویم ای کاش در انفجار ماین از بین می رفتم، مگر این ذلت و خواری را نمی دیدم.»

ننگيالى گفت که برخى مردم او را «کور» صدا می کنند و شماری هم او را به دليلى «قارى» صدا مى کنند که برخى ها «قارى» کسى را مى گويند که کور باشد.

او به کمک برادر کوچکش (مجتبى) مکتب مى رود و در مکتب به همکارى استادان، از کتاب هايى استفاده مى کند که به خط بريل (خط مخصوص نابينايان) نوشته است.

 ننگيالى خاطره هاى تلخ زندگى اش را ياد نموده گفت: «یک روز به خانه داخل شدم، مامايم با صدای بلند و خشن گفت، تو ره چی به مکتب، در کنج مسجد بنشین و قرآن کریمت را بخوان، هر طرف می رويد.»

همچنان او آهی کشید و افزود: «هیچ وقت فراموش نمی کنم که يک معلم مکتب در روز امتحان گفت که قاری ننگیالی به ما درد سر شده است.»

اين جوان با عزم، خود را ناتوان فکر نکرده گفت که حدود چهار ماه پيش، براى دفاع از حقوق نابينايان نمايندگى انجمن ملى نابينايان کشور را در پروان ايجاد کرده است.

ننگيالى که به همکارى موسسه خصوصى «صرف» با کمپيوتر بلديت پيدا کرده است و در رادیوهای «دنیا» و «کهکشان»؛ برنامه های «قندیل معرفت»، «کهکشان» و غیره را به اجرا می گذارد، گفت که در پروان، حدود ٣٠٠ نابينا ثبت شده و تا حال ١٢٠ تن آنها به شمول هفت زن عضويت انجمن يادشده را گرفته اند.

موسسۀ خصوصى يادشده در بخش آموزش نابينايان و ناشنوايان در کشور کار مى کند.

همچنان نوریه نبی زاده که در سن چهار سالگى از اثر انداختن خاکستر در چشمانش از سوى يک دختر کوچک، بينايى اش را از دست داده است، نيز شکايت نموده گفت: «از توهین و تحقیر در مکتب و خانواده خاطره های تلخ دارم، از داشتن وظیفه که به نابینان داده شود، کاملاً نا امید هستم.»

نوریه ٢٠ ساله که به کمک موسسه «صرف» خط بريل را ياد گرفته و شاگرد صنف دوازدهم لیسۀ حره جلالی مرکز ولایت پروان است، گفت که در روزهاى اول مکتب، از آزار و اذيت هم صنفى هايش زياد رنج مى برد؛ اما حال با شنيدن گفته هاى تحقيرآميز عادت کرده است و ناگزير آن را تحمل مۍ کند.

عبدالبصیر کامگار برادر نوریه گفت که برخورد اعضاى خانواده با نوريه خيلى صمیمانه است؛ اما در بيرون از منزل از سوى مردم توهين و تحقير مى شود. او افزود که اعضاى خانوادۀ او از توهين و تحقير نوريه از سوى مردم رنج مى برند.

قاری عبدالحمید ٢٣ ساله باشنده منطقۀ «قلعچه سوخته» در مرکز پروان که در سال ١٣٨٠ در انفجار ماين بينايى اش را از دست داده است، نيز شکايت دارد که برخى مردم نابينايان را توهين مى کنند.

او به گونۀ مثال گفت: «به تازه گی نامزد شده بودم، در لب جوی ايستاد بودم، که یکی از همسایگان ما با کسی صحبت می کرد، می گفت که به این آدم کی دختر داده است؟ به کور هم کسی دختر داده؟ صدایش را شنیدم، خود را ناگوش انداختم؛ اما سخت مايوس شدم.»

او افزود که خانواده اش ٣٠٠ هزار افغانى پول طويانۀ او را پرداخت نموده؛ اما از اينکه او توان پيدا کردن اين پول را ندارد، سخنان زياد توهين آميز را از سوى برخى اعضاى خانواده اش مى شنود و از اين حالت سخت رنج مى برد.

وکيل احمد سهيل رييس کار، امور اجتماعى، شهدا‌ و معلولين پروان نيز گفت که برخى مردم نابينايان را توهين مى کند.

او افزود که براى رفع اين مشکل، با تدوير نشست ها با مردم برنامه هاى آگاهى دهى داشته و قرار است آن را گسترش دهد.

عملى نشدن قانون در استخدام معلولين

عبدالظهور٥١ ساله باشندۀ شهرک مسعود شهر چاریکار و حافظ کلام الله مجيد که در سن پانزده سالگى در انفجار ماين نابينا شده است، گفت که چندين بار به رياست معارف پروان مراجعه نموده تا به حيث استاد در يکى از دارالحفاظ ها مقرر شود؛ اما تلاش هاى او نتيجه مثبت در پى نداشته است.

همچنان او افزود: «چهل تن شاگرد داشتم، خواستم که آنها مدغم به دارالحفاظ مرکزی شوند و مه به حیث استاد آنها باشم، باز هم ریاست معارف قبول نکرد، گفتند که باید براى مقررى، سند فراغت صنف ١٢ داشته باشم.»

او افزود که به دليلى در امتحان تثبيت سويه براى کسب سند فراغت صنف دوازدهم شرکت نمى کند که مى داند بدون واسطه، کسى کامياب شده نمى تواند.   

او که مسووليت خانوادۀ هشت نفرى را بر عهده دارد و ماهانه سه هزار افغانى کرايۀ منزل را نيز مى پردازد، ادعاى وجود فساد در تقررى ها را کرده گفت کسانى به حيث معلم مقرر شده مى توانند که يا رشوت پرداخت کنند و يا واسطه داشته باشند؛ اما او اين هر دو را ندارد.

 قاری محمد ممتاز احمدی جوان ٢٢ ساله و باشنده قریۀ «چينکی» ولسوالی سید خیل پروان که نابینا به دنیا آمده است، گفت که وزارت معارف به اساس امتحانى که از او گرفته است، سند فراغت صنف دوازدهم را به وى داده؛ اما با آن هم نتوانسته است براى خود کار پيدا کند.

او افزود: «در سال جاری در امتحان استخدام معلمین شرکت کردم؛ اما در معارف واسطه نداشتم و کامیاب نشدم، می خواستم که در یکی از دارالحفاظ ها استاد باشم؛ اما نشد.»

احمدی که به تازگى عروسى کرده است، از مشکلات اقتصادى شکايت نموده گفت که به چندين ادارۀ دولتى و خصوصى مراجعه کرده است؛ اما با آن که توانايى تدريس را دارد و با استفاده از خط بريل و سهولت هايى که براى نابينايان در نظر گرفته شده، مى تواند از کمپيوتر و انترنت نيز استفاده کند، موفق به دريافت کار نشده است.

قاری ننگیالی رييس انجمن نابينايان در پروان نيز گفت که در تقررى ها در رياست معارف پروان فساد گسترده وجود دارد.

او اسناد فساد در تقررى ها را در اختيار ندارد اما گفت: «فساد و رشوه ستانی به حدی در ریاست معارف پروان گسترده است که با پرداخت ٥٠ هزار افغانی هرکس می تواند شامل معلمی شود، این یک حقیقت است وهیچ کسی از این کار چشمپوشی کرده نمی تواند؛ اما یک نابینا که می خواهد خدمتگار به جامعه باشد و اولاد مردم را قرآن درس بدهد، از اینکه پول و واسطه ندارد معلم شده نمى تواند.»

اما نظام الدین رحیمی معاون مالی و اداری ریاست معارف پروان، فساد در تقررى معلمان و امتحان رقابتى استخدام معلمان را رد نموده گفت نابينايانى که به حيث معلم قرآنکريم استخدام مى شوند، بايد سند فراغت صنف دوازدهم را داشته باشند و امتحان رقابتى را نيز سپرى کنند.

 او افزود که در حال حاضر، ده تن از نابينايان به حيث استاد قرآنکريم در مدارس و دارالحفاظ هاى اين ولايت ايفاى وظيفه مى کنند.

اين در حالى است که کميتۀ مستقل مشترک نظارت و ارزيابى مبارزه با فساد ادارى (Mec) در چهارم ماه جارى (عقرب) گزارشى را نشر کرد که در آن، «پُست های معلمان بازار مناسب برای معاملات پنهانی» خوانده شده است.

منبع نوشته است که معلمان، به شکل گسترده براساس نفوذ و پرداخت رشوه مقرر می شوند.

همچنان شکايات نابينايان از عدم دريافت کار در حالى است که در مادۀ ٢٢ قانون حقوق و امتيازات معلولين آمده است که حکومت، دست کم سه درصد سهميه استخدام معلولين واجد شرايط را در صورت تقاضاى خود آنها مطابق احکام قانون، در وزارت ها و ادارات دولتى در نظر مى گيرد.

اما اين در حالى است که به گفته وکيل احمد سهيل رييس کار، امور اجتماعى، شهدا‌ء و معلولين پروان؛ در حال حاضر کمتر از نيم درصد کارکنان دولتى ولايت پروان را افراد داراى معلوليت تشکيل مى دهند.

سهيل خاطر نشان کرد که از تمام اداره هاى ولايتى رسماً خواسته است تا به تطبيق مادۀ يادشده قانون حقوق و امتيازات معلولين، توجه جدى داشته باشند.

ناديده گرفتن نيازهاى نابينايان در ساختمان ها

در ماده ٢٥ قانون حقوق و امتيازات معلولين، بازماندگان شهداء و مفقودين آمده است که وزارت ها، ادارات دولتى و ساير مراجع، حين طراحى ساختمان ها، اماکن، تفريحگاه ها، ورزشگاه ها و معابر عمومى، ترانسپورت و تکنالوژى، سهولت هاى لازم را غرض استفادۀ معلولين فراهم مى نمايند.

اما نابینایان پروان مى گويند که اين ماده نيز در اکثريت ساختمان ها عملى نشده است.

قاری محراب شاه عمر یک تن از نابینايان و باشندۀ خواجه سیاران مرکز ولايت پروان که به کمک يک تن از شاگردان خود به دفتر انجمن نابينايان در منزل سوم ساختمان کنار شاروالى اين ولايت بالا ميشد و دو بار پايش با لب زينه برخورد، به آژانس خبرى پژواک گفت: «در مورد کدام حق ما صحبت کنيم، کدام حق ما به جا شده؟ به هر ساختمان که برويد سهولت هاى لازم براى معلولين به خصوص نابينايان در نظر گرفته نشده است.»

اين جوان ١٩ ساله که در سن چهار سالگى، هنگام عمليات جراجى بينايى اش را از دست داده است، سخت از همکارى دولت و تطبيق قانون در مورد حقوق معلولين نااميد به نظر مى رسد و نمى خواهد بيشتر در اين مورد صحبت کند.

قاری ننگیالی نيز گفت که براى دادخواهى حقوق نابينايان، به دواير مختلف دولتى رفته است و چون سهولت هاى لازم رفت و آمد معلولين در ساختمان ها در نظر گرفته نشده، بالا و پايين رفتن در ساختمان ها برايش خيلى دشوار بوده است.

او افزود که چندین بار در زینه های ادارات دولتی افتاده و حتی يک بار دستش شکسته است.

به گفته وى حتى در ساختمان ریاست کار، امور اجتماعی، شهدا‌ء و معلولين این ولایت که مسووليت فراهم کردن سهولت ها در بخش هاى مختلف براى معلولين را دارد، نيز سهولت رفت و آمد معلولين در نظر گرفته نشده است.

ریيس کار، امور اجتماعی، شهداء و معلولين پروان مى گويد در اين ساختمان به دليلى چنين سهولت ها وجود ندارد که ساختمان کرايى است.

 اما به گفته او، در ساختمان این ریاست که قرار است سال آینده ساخته شود، سهولت ها براى معلولين در نظر گرفته خواهد شد.

خواجه روح الله صدیقی شاروال شهر چاریکار نيز تاييد کرد که در اکثر ساختمان هاى دولتى، سهولت هاى رفت و آمد براى نابينايان در نظر گرفته نشده است؛ اما همچو سهولت ها در ساختمان شاروالى وجود دارد و در حدود ده ساختمان جديد دولتى که زير کار است، نيز چنين سهولت ها در نظر گرفته مى شود.

تاکید بر کمک با نابينايان

شکايت نابينايان پروان، از نقض حقوق آنها در حالى است که دين مقدس اسلام بر کمک و مساعدت با معلولين تاکيد دارد و آزار آنان، خلاف ارزش هاى دينى مى باشد.

عبدالسميع صداقت يک تن از علماى دينى با اشاره به اين مطلب گفت که تأمین حاجت‌های نابینا سبب جلب رحمت الهی مى شود و بايد مردم عام و نهادهاى مسوول، به تامين حقوق آنها بيشتر توجه کنند.

احمد ضیا لنگری عضو کمیسون حقوق بشر افغانستان گفت که حقوق نابینایان در بیشتر بخش ها در افغانستان به شمول پروان در حالى نقض مى شود که افراد داراى معلوليت نيز چون ديگران داراى حقوقى است که بايد تامين شود.

به گفته او دولت مکلف است زمينۀ تامين حقوق نابینایان در بخش های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و غيره را مساعد سازد.

لنگرى گفت کميسيون حقوق بشر افغانستان، براى تامين حقوق افراد داراى معلوليت به شمول نابينايان از طريق تدوير نشست ها و نشر گزارش ها دادخواهى کرده است و به اين کار خود ادامه مى دهد.

ریيس کار، امور اجتماعی، شهداء و معلولین پروان نيز گفت که اين رياست برعلاوۀ تدوير نشست ها با مقام هاى دولتى و مردم عام، مکاتيب متعدد را به اداره هاى مختلف دولتى و غيردولتى فرستاده است؛ تا به تامين حقوق نابينايان توجه بيشتر شود.

شکايات معلولين در بخش هاى مختلف در پروان، در حالى است که به اساس يک گزارش تحقيقى آژانس خبرى پژواک، حقوق افراد داراى معلوليت در ساير ولايات کشور نيز نقض مى شود.

به اساس اين گزارش، در کنار نقض حقوق معلولين در بخش هاى آموزش، دسترسى به اطلاعات و غيره، ماده ٢٢ قانون حقوق و امتيازات معلولين در مورد جذب ٣ درصد آنها در ادارات دولتى نیز از سوى اکثريت ارگانها رعايت نشده است. همچنان به اساس اين گزارش برخى معلولين، مجبور به گدايى مى شوند، شمارى از آنها بنا بر معلوليتى که دارند، از ازدواج محروم مانده و برخى مردم معلولين را توهين مى کنند.

به اساس معلومات وزارت صحت عامه افغانستان، تعداد نابينايان و کم بينايان در کشور، حدود ٥٠٠ هزار تن تخمين شده است. منبع مى افزايد که در افغانستان در هر يک ساعت، سه تن بينايى شان را از دست مى دهند. 

گزارش های مربوطه:


Download “Pajhwok” mobile App, on your smartphone to read and access latest news, features, interviews, videos and photos about Afghanistan.

   

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement